El Orfanato

Jæja, áttunda bloggið í dag. Eftir breytinguna miklu er núna miklu meira vesen að blogga og færslurnar þurfa að vera lengri. Ég sakna soldið gamla kerfisins. Vonandi fær maður einhver stig af viti fyrir allar þessar færslur.

El Orfanato er að mínu mati ein besta hryllingsmynd síðustu ára, allsvakaleg. Ég bjóst við miklu, enda meistarinn Guillermo del Toro framleiðandi, sem gerði m.a. Pan´s Labyrinth (sem er sjúklega góð mynd) og líkist henni að sumu leiti, t.d. eru þrautir sem þarf að leysa í báðum myndunum. Söguþráðurinn var frábær, og miðað við hryllingsmyndir sem eru oft með cheesy söguþráð var hann algjör snilld. Það var aldrei dautt augnablik í myndinni og manni gafst aldrei tími til að slaka á. Flestar hryllingsmyndir hafa atriði þar sem maður er öruggur, fullt af fólki og sólin skín. Í þessari mynd var ég taugahrúga alla myndina. Hún var líka fljót að byrja en margar hryllingsmyndir taka heila eilífð í kynningu og langt í að spennan byrji fyrir alvöru. Ég hef aldrei verið hrifinn af hryllingsmyndum, en eftir á var þessi mynd snilld. Ég elska myndir þar sem ýmislegt kemur í ljós í endinn. Hvað er meira creepy en munaðarlaus krakki klæddur í kartöflupoka myndskreyttan eins og grasker ?

Myndin fjallar um par sem flytur í afskekkt hús og ætlar að stofna barnaheimili fyrir treg börn. Einkasonur þeirra, sem er ættleiddur, á ímyndaða vini sem þau hunsa alltaf. Einn daginn hverfur sonurinn og undarlegir hlutir fara að gerast. Móðirinn gerir hvað sem er til að endurheimta hann og kafar djúpt ofan í sögu hússins og kemst að ýmsu.

Spennan er þvílík alla myndina og ég er ekki frá því að Bjarki hafi pissað á sig úr hræðslu, svo mikil var spennan (þarf reyndar ekki mikið til!). Andrúmsloftið er kynngi magnað (var það ekki skrifað svona?) og það tekst einstaklega vel að skapa stemmingu. Myndin fjallar slatta um fólk sem er skygnt og heim handan okkar heims og fær mann til að hugsa um þetta. Það á víst að gera amerískt-remake af myndinni sem er frekar asnalegt, ég held þeim takist ekki að gera betri mynd. Og afhverju má hún bara ekki vera á spænsku? Gott dæmi er Vanilla Sky sem er mun lélegri en Abre los Ojos. Til hvers að gera remake ef það er ekki betra en fyrri myndin og bætir einhverju við hana?

Niðurstaðan er frábær mynd. Hérna er eitt skuggalegt atriði með krakkanum á myndinni hér fyrir ofan (búið að setja einhverja furðulega tónlist yfir).

Children of Men

Framtíðar "science fiction thriller" sem gerist í fasísku Bretlandi þar sem börn eru hætt að fæðast.

Það merkilega við þessa mynd er kvikmyndatakan. Þetta er fáránlega flott mynd, ég hef sjaldan séð svona vel gerðar myndir. Það er krefjandi verkefni að gera framtíðarmynd og það er auðvelt að klúðra því. Það eru öll skot útpæld í þessari mynd. Umhverfið er snilld og allt tengt myndatökunni bara frábært. Aðalatriðið við kvikmyndatökuna er samt lengd sumra skota. Mörg atriðin í myndinni er mjög löng miðað við spennumyndir nútímans og maður tekur eftir fáránlega löngum tökum, margar mínútur, þar sem hellingur gerist og fullt af fólki að leika, umhverfið að springa, ég skil ekki hvernig það var hægt að taka þær. Ef eitt smáatriði mistókst þá þurfti að gera allt aftur, breyta umhverfinu í upprunalegt horf og fara aftur á upphafsstað. Það er líka mjög flott þegar blóð spýtist á myndavélina í einu lengsta atriði myndarinnar. Myndavélin eltir Clive Owen (aðalhlutverkið) um stríðshrjáða borg og inn í byggingu þar sem bardagar eru í gangi. Allt í einni töku.

Hérna er myndband um löngu tökurnar í myndinni ef menn vilja kynna sér þetta nánar.

Fyrir utan byltingu í kvikmyndatöku er myndin ekkert svo góð. Hugmyndin að myndinni, þ.e. mannkynið verður ófrjótt og er að deyja hægt og bítandi út er snilld en mér finnst söguþráðurinn einhvernveginn ekki gera neitt meira en að kynna þessa hugmynd, þeir hefðu mátt gera eitthvað meira spennandi í kringum hana. Það er ekkert útskýrt hvernig allir urðu ófrjóir, enda veit fólk í myndinni ekkert um orsökina. Samt er soldið skrýtið hvernig allir urðu allt í einu ófrjóir á eiginlega sama tíma. Það bendir til þess að þetta eigi að vera eitthvað yfirnáttúrulegt, tengt Guði. Þegar stelpan í myndinni verður ólétt (myndin fjallar sem sagt um það, eins og flestir ættu að vita) er það talið kraftaverk. Það hefði verið sennilegra ef einhverskonar vírus hefði dreifst á nokkrum árum um heimsbyggðina og gert alla ófrjóa, en þetta á greinilega að vera guðdómlegt. Það er líka flott að þegar börn hætta að fæðast og mannkynið missir alla von breytast trúarbrögð, fólk hættir að trúa á Guð, og sértrúarsöfnuðir hrannast upp.

Persónurnar er nokkuð góðar, aðallega gamli hippinn Jasper sem er vinur Theo (Clive Owen). Ólétta stelpan er líka flott en annars finnst mér margir förunautarnir frekar leiðinlegir. Theo er típísk hetja. Gamall uppreisnarsinni sem er sestur í helgan stein en ákveður að hjálpa óléttri stúlku að sleppa frá yfirvöldum og verður allt í einu hetja.

Góð mynd, sem hefur sína kosti og galla.

SPOILER

Ég set í endinn videó af því þegar barnið fæðist með smá tækniútskýringum. Mjög flott atriði.

21

Góð mynd, hún hefði samt einhvern vegin mátt vera betri. Hún er byggð á sönnum atburðum en í myndinni sjálfri er bætt við svaka twist-um í endinn sem gerir þetta óraunverulegt og þannig missir myndin gildi sitt. Þeir bættu inn einhverri ástarsögu og í myndina og í endinn eru allir einum of hamingjusamir.Tónlistin er frekar kjánaleg, eftir eitt frægt lag kemur annað. Mér fannst lögin ekkert passa saman.

Það hefði mátt útskýra spilið betur, aðallega hvernig svindlið virkar. Kannski máttu þeir það ekki út af casino-um en þetta var frekar óskýrt hvernig þetta gekk fyrir sig. Ég hef aldrei skilið hvað það þýðir að "telja spilin". Í þessu videó-i (ef menn hafa áhuga á 21) eru tveir gaurar að sýna helstu mistökin í myndinni í sambandi við spilið 21. Höfundar myndarinnar vita greinilega lítið hvernig þetta virkar og ákváðu þess vegna að hafa þetta svona óljóst.

SPOILER (soldið leiðinlegt að hafa spoiler í bloggunum sínum því þá á Siggi Palli í raun að lesa bloggið en getur skemmt myndir fyrir sér með því að lesa bloggið. En skítt með það)

Eins og í mörgum myndum er söguhetjan beðin um eitthvað og neitar fyrst en lætur svo eftir. Í þessari mynd er það þannig að aðalgaurinn vill fyrst ekki taka þátt í svindlinu og segist ekkert vilja með þetta hafa en svo auðvitað ákveður hann að slá til. Auðvitað! Maður er búinn að bíða heil lengi eftir því að hann join-i 21 hópinn en myndin lætur það bíða eins og maður eigi að halda að hann fari ekki að spila 21, heldur haldi áfram sínu háskóla lífi. Fólk sem fer á myndina veit nokkurn vegin um hvað hún er. Hver á að halda að hann fari ekki að spila 21? Eitt annað víst ég er ennþá í spoiler dálknum. Er hægt að gera lélegra atriði en þegar aðalpersónan labbar gegnum öryggishlið á flugvellinum og vörður segir honum að stoppa. Allt verður skyndilega slow-motion og tilveran hrynur. ,,Herra, ég ætlaði bara að segja þér að þú gleymdir töskunni þinni".

SPOILER BÚINN

Lokaniðurstaða: Nokkuð góð mynd, en engin snilld. Það hefði kannski mátt gera bara heimildarmynd um þessa krakka í MIT sem urðu milljónamæringar í Vegas.

Eftir myndina langar mann soldið að læra að svindla í 21 og fara til Vegas og verða milljónamæringur. Casino-in hljóta að græða á þessari mynd því fólk flykkist í spilavítin og tapa, eða reyna að svindla og klúðra því.

THX 1138

Fyrsta alvöru myndin sem meistarinn George Lucas gerði. Reyndar hef ég komist að því að Lucas hefur ekkert leikstýrt mörgum myndum, eiginlega bara Star Wars auk American Graffiti, sem á að vera nokkuð góð (http://www.imdb.com/title/tt0069704/). Síðan sá ég að Lucas leikstýrði ekki öllum Star Wars myndunum heldur sáu aðrir gaurar um parta 5 og 6. Ætli þetta sé ekki eitthvað sem allir kvikmyndanjerðir vita.

THX 1138 er frá 1971 og hlaut mikla athygli þegar hún kom fyrst út. Þetta er furðuleg framtíðarmynd þar sem þjóðfélagið er mjög breytt. Tilfinningum fólks er haldið niðri með lyfjum og löggæsluvélmenni sjá um að allir taki lyfin og geri allt rétt. Allir vinna neðanjarðar í einhverskonar kjarnorkuveri. Allar framtíðarmyndir ganga út á það að eitthvað er mjög breytt í þjóðfélaginu og allt í rugli. Kannski er það einmitt ástæðan fyrir því að myndirnar gerast í framtíðinni, annars gætu þær alveg eins verið í samtímanum.

Persónan LUH 3417 hættir einn daginn að taka lyfin sín og endurheimtir þá t.d. þá tilfinningu að geta elskað og verður hrifinn af sambýlismanni sínum, THX 1138 (leikinn af Robert Duvall sem var ekki orðinn mjög þekktur á þessum tímum), og lætur hann hætta að taka lyfin sín. Þau verða ástfangin og ákveða að flýja verksmiðjuna og reyna að komast upp á yfirborðið.

Þetta er frekar listræn mynd, það er meiri áhersla sett á umhverfið og söguþráðurinn settur í annað sætið. Umhverfið er að mestu hvítt og frekar dapurt, enda eru engar tilfinningar leyfðar og þar með engin listsköpun. Fangelsið sem parið fer í þegar það brýtur lögin með því að hætta að taka lyfin er algjörlega hvítt og maður skynjar ekki stærð þess (gerist tiltölulega snemma, enginn spoiler). Síðan ráfa fangarnir um og vita ekkert hvert þeir eru að fara. Á þessum tímum hafði Lucas næstum engan bödget og þess vegna er þetta persónulegri mynd og meira arty en Star Wars. Eins og margar framtíðarmyndir er þetta pólitísk mynd með augljósa ádeilu á stjórnvöld. Tæknibrellurnar eru mjög flottar miðað við 1971 og mér finnst Lucas hafa notað ýmislegt úr THX 1138 í Star Wars, enda allt framtíðarmyndir eftir hann. Farartækin í myndinni minna soldið á flaugarnar í Star Wars og löggurnar haga sér soldið svipað og stormtroopers. Myndin minnir soldið á 2001: A Space Oddysey eftir Stanley Kubrick en er samt ekki nærri því jafn góð og hún.
Samt sem áður er þetta mjög flott mynd sem ég mæli með að fólk sjái.

Ég set trailerinn hérna fyrir neðan.

Stuttmyndargerð (Look Around You)

Við gerðum lauslegt á handrit á hugmynd sem einn okkar fékk (ég) og ákváðum að það væri nóg. Myndin átti að gerast í sumarbústað svo við höfðum eina helgi til að gera myndina, því það tekur dágóðan tíma að keyra í bústaðinn. Flestir í hópnum voru frekar uppteknir þessa helgi svo það þurfti að hagræða leikurunum og ýmsu og við tökur höfðum við ekki alltaf alla sem áttu að vera í myndinni á tökustað. Upprunalega átti þetta að vera mynd um 4 gaura sem fara í bústað og skemmta sér um kvöldið. Síðan vakna 3 þeirra daginn eftir og fatta að einn þeirra er dauður. Þeir rannsaka svæðið og komast að því að enginn er nálægt svo einn þeirra hlýtur að hafa drepið hann. Síðan fara þeira að rífast og drepa einhvernveginn hver annan. Síðan kemur flash-back og sýnir að þetta var bara slys þegar fyrsti gaurinn dó. Síðan var öllu breytt með tímanum og ýmsu bætt við og tekið burt. Ákveðið var að gaurinn dó ekki, heldur rotaðist og vinirnir föttuðu ekki að hann var á lífi (sem er frekar kjánlegt). Síðan átti hann að vakna og ekkert fatta.
Við gerð stuttmyndarinnar kom í ljós, eins og við gerð fyrri stuttmyndarinnar, að maður verður að skipuleggja sig vel. Það tók alltaf hellingstíma að breyta söguþræðinum og hugsa atriðin. Síðan vissum við ekkert hvernig við ættum að drepa tvo síðustu gauranna. Eftir að hafa verið stopp lengi (og hætt við samúræja-sjálfsmorð hjá Purkhús) þá varð frekar fáránlegur endir til, þar sem hálfdauður ég gríp í löppina á Purkhús sem verður til þess að hann dettur og deyr þegar hann rekur hausinn í. Síðan dey ég á "dramatískan" hátt. Annað stórt vesen við myndina var hvernig rotaði gaurinn ætti að rotast. Það tók heillangan tíma að hugsa það og síðan máttum við ekki hafa "blóðið" lengi á gólfinu svo það var erfitt að taka mynd af honum þegar við vorum búnir að láta pott detta á hausinn á honum.

Eftir á fannst mér stuttmyndin takast ágætlega þótt hún hafi ýmsa galla. Góð afþreying...

Let´s Go to Prison

Þessi furðulega mynd fjallar um smákrimma sem er settur í fangelsi og verður svo fúll út í dómarann sem dæmdi hann að hann ákveður að hefna sín á honum. Þegar hann sleppur út er dómarinn dauður, svo hann hefnir sín í staðinn á syni hans, sem er algjört dekurbarn, og nær að koma honum í fangelsi. Síðan til að fullkomna hefndina kemur hann sjálfur sér í fangelsi til að fylgjast með syninum þjást

Myndin skartar ömurlegum aula-húmor og flestir brandarar snúast um hommaklám í fangelsinu. Einn aðalgaurinn í fangelsinu (leikinn af Chi McBride, skólastjóranum í Boston Public) er feitur, svartur fangelsishommi sem verður ástfangin af dómarasyninum. Í endinn á myndinni (skiptir engu þótt þetta sé spoiler – þið missið ekki af miklu) sleppur hommaparið út ásamt smákrimmanum, sem er þá orðinn vinur þeirra eftir að hafa kynnst dómarasyninum betur. Síðan stofna þeir allir fyrirtæki saman. Hvaða leikstjórar ákveða að gera svona myndir vitandi að þær verði lélegar? Eru þeir með svona lélegan húmor og grenja úr hlátri á tökustað ? Kannski er ákveðinn markhópur sem elskar svona myndir en ekki margir held ég. Það er varla hægt að hugsa sér verri söguþráð. Það var hægt að hlæja örsjaldan en 99% allra brandara hittu ekki marks. Þetta var kjánaleg mynd en samt ekki nógu kjánaleg til að hún væri fyndin. Hér að neðan sjáum við McBride fara á kostum.

Stóra planið og "Olaf de Fleur"

Stóra planið var nákvæmlega í samanburði við væntingar mínar, bara fín mynd - skilur ekkert eftir sig en fyndin á köflum. Það eina sem ég vissi um myndina þegar ég mætti á hana var að Micheal Imperioli leikur í henni. Mér fannst söguþráðurinn frekar gloppukenndur og skrýtinn, enda kom í ljós þegar leikstjórinn, Ólafur, kom í heimsókn að hann var bara að spinna söguþráðinn á köflum. Sem er fáránlegt! Við gerð svona semi-stórmyndar á Íslandi ætti leikstjóri að hafa handritið fullmótað. Þótt hann hafi verið heppinn hingað til gæti einhvern tímann allt klúðrast ef hann ætlar að vinna svona. Maður kynntist því nú við gerð stuttmyndanna að það er ansi erfitt að spinna upp söguþráðinn á staðnum og þótt maður sé með handrit er maður alltaf að breyta því og vesenast. Þess vegna er skrýtið hvernig Ólafur gat gert þessa mynd og verið að breyta ýmsu, þó ég ímyndi mér að handrit heildarsögunnar hafi verið fullgert.
Síðan er annað mottó hjá Ólafi, að vera ekkert að pæla of mikið í þessu eða gera eitthvað epískt meistaraverk, bara klára þetta og henda því frá sér. Þessi vinnubrögð eru líka frekar skrýtin, en hver hefur sinn stíl og Ólafi gengur bara nokkuð vel. Hann kom með nýja sýn á kvikmyndagerð (t.d. miðað við Astrópíu leikstjórann sem var andstæða Ólafs). Maður verður að gefa honum kredit fyrir það.
Mér finnst leikurinn í myndinni mjög skemmtilegur og allir karakterarnir voru soldið að lifa sig inní gangster-heiminn á Íslandi, sem er líklega svipað kjánalegur og myndin sínir, enda eru þetta í raun allt smákrimmar. Þeir halda að þeir séu einhverjir glæpakóngar en eru í raun bara núll og nix. Mér fannst Snati (Benedikt Erlingsson) einn af fyndnustu karakterunum. Hann ofleikur frekar mikið einhvern furðulegan wannabe. Myndun er uppfull af einhverjum kung-fu draumum sem er ekki að gera sig og tengist myndinni þannig séð ekkert.

Niðurstaðan er fín mynd, en engin snilld, einmitt það sem leikstjórinn vildi gera.